tag:blogger.com,1999:blog-273676502011-11-07T06:54:51.015ZMike and LifeΓια αυτά που μας συμβαίνουν κάθε μέρα, για τα ερωτηματικά μας, για αυτά που στριμώχνωνται να βγουν προς τα έξω.Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.comBlogger381100tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1176379677864697302010-05-23T23:20:00.002+01:002010-05-23T23:28:36.307+01:00Όχι, αδερφέ, δεν τελείωσες. Είναι άπατο ετούτο το ποτήρι. Και το ένα κακό φέρνει το άλλο, πιασμένα χέρι χέρι. Μέχρι πότε θα λιώνω;Είμαι σαν εκείνα τα σκυλιά που πειθήνια κάνουν ό,τι τους λένε, τρώνε όποτε τους ρίχνουν φαγητό και κοιμούνται όταν θέλουν οι άλλοι. Πέρασε από πάνω μου η μοίρα και ένοιωσα πόσο αδύναμος είμαι.Όταν θα έρθει, θα σε παρασύρει. Θα σε σβήσει από το χάρτη, θα σε λυγίσει. ΚαιMike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-49507800125008613652009-11-29T09:06:00.002Z2009-11-29T09:22:40.128ZΕίχα απίστευτη ενέργεια μέσα μου. Νόμιζα ότι μπορούσα να τρέξω τόσο γρήγορα όσο το βλέμμα. Και να κλωτσήσω τόσο δυνατά όσο που να ταρακουνήσω τα δίχτυα. Ώρα ποδοσφαίρου γαρ. Όμως, εδώ στην πατρίδα, έχω φορτώσει στον κόκορα τη γυμναστική. Λίγο τα κατειλημένα πεζοδρόμια, λίγο η έλλειψη πάρκων και λίγο η πολλή δουλειά, αλλά και η βαρεμάρα μου, μου πρόσθεσαν μερικά κιλάκια. Και ιδίως έκαναν τους μυς Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-58109386439587249512009-08-30T18:07:00.001+01:002009-08-30T18:07:46.166+01:00Εδώ ο τερματοφύλακας πριν το πέναλτυ. Άγνωστο τι θα χτυπήσει την πόρτα.Χτυπάει η καρδιά μου δυνατά από το πρωί σήμερα. Τόσο δυνατά που νομίζω ότι θα καταλάβουν και οι άλλο, δεν επιτρέπονται τώρα αυτά. Είμαι αυτός που πρέπει να δίνω λύσεις, οι άλλοι περιμένουν από μένα.Δεν είμαι φτιαγμένος από μαγκιά. Σκέφτομαι σε κάθε βήμα και φοβάμαι. Φοβάμαι πολύ και φαίνεται μερικές φορές. Πώς το κάνουν οι Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-88669929953560096932009-01-14T16:49:00.002Z2009-01-14T17:08:36.660ZΔουλειά και σήμερα λοιπόν. Τέτοια που σε κάνει να σκέφτεσαι αν πράγματι αξίζει. Και συνεχίζεις όχι γιατί πιστεύεις σε τίποτα πλέον αλλά γιατί πίστευες κάποτε. Και γιατί δε θές να παραδεχτείς ότι τόσο καιρό πίστευες σε λάθος Θεό και πρόσμενες κάτι που υπήρχε μόνο στη σκέψη σου.Φτάσαμε στα μισά και δεν έχουμε καν ξεκινήσει. Δεν κουνιέται τίποτα. Σα να σπρώχνεις έναν χοντρό τοίχο. Δεν αλλάζει τίποταMike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-30079766200577869272008-10-03T17:31:00.001+01:002008-10-03T17:31:44.021+01:00Αυτό ήταν λοιπόν.Βγάλαμε και το εισιτήριο της επιστροφής. Και εννοώ της επιστοφής, one way. Κι αυτό το νησί θα περάσει στην ιστορία. Και θα κλείσει ο κύκλος, ένας ακόμα κύκλος. Κι αν αφήσαμε τις μηχανές ανοιχτές όταν ήρθαμε, τώρα κατασταλλάξαμε, εγκατασταθήκαμε. Και σπίτι μας είναι το ΕΔΩ. Και το καινούριο το ΕΚΕΙ.Όλα according to plan. Κάναμε και το leaving do, βγάλαμε και τις φωτογραφίες και Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-9298885789911665512008-05-03T09:43:00.001+01:002008-05-03T09:45:13.815+01:00We are airborne !!Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-67967700367302468782007-07-17T19:23:00.000+01:002007-07-17T19:25:16.704+01:00Μετά την Πάρνηθα και ο ΥμηττόςΚάφ' τα όλα Ελληνάρα!Μην αφήσεις τίποτα όρθιο!Για ένα οικοπεδάκι ζούμε όλοι.Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-2113323995756056672007-07-03T22:59:00.000+01:002007-07-04T16:14:01.760+01:00Εκεί κι εδώΔε γράφω συχνά αλλά δεν μπορώ να μείνω και αμέτοχος.Κάηκε η Πάρνηθα. Και μαζί της και η τελευταίες ελπίδες ότι ίσως κάτι πάει να αλλάξει σε αυτόν τον κακόμοιρο τόπο. Και δεν εννοώ τις κυβερνήσεις ή τον τρόπο που λειτουργεί το κράτος – «οι υπεύθυνοι» αλλά εμάς τους ίδιους τους Έλληνες σα νοοτροπία και σα λαό. Γιατί έχουμε τους κυβερνήτες που μας ταιριάζουν, και εισπράττουμε ό,τι μας Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1169999699869083672007-01-28T15:53:00.000Z2007-01-28T15:54:59.893ZΑντίο μάτια μουΔε γίνεται άλλο να προσπαθώ. Κουράζομαι πολύ να σε μάθω. Κουράζομαι να προσαρμόζομαι και να προσπαθώ να μη με πειράζει.Προσπαθώ να πάρω το σχήμα σου για να ταιριάξεις αλλά δε γίνεται. Κόβω τις γωνίες μου για να μη σε πληγώσω και δεν είναι αρκετό. Υποχωρώ αλλά χάνω τον εαυτό μου.Και δεν έχει νόημα πια. Η μαγεία χάθηκε μέσα στα παράσιτα του τηλεφώνου και τις τηλεκάρτες. Πονάει κάθε Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1169295002818264782007-01-20T12:06:00.000Z2007-01-20T12:10:03.213ZΤα νησιά της ζωής μουΝησί πρώτοΧαμένο στη μέση του Αιγαίου, καταπράσινο και άγνωστο, το είδα πρώτη φορά ένα χειμωνιάτικο απόγευμα από το κατάστρωμα του πλοίου. Είχα τολμήσει. Άφησα τη στεριά πίσω και να ‘μαι εδώ μαζί με τα δελφίνια και τις φώκιες. Η απόφαση βγήκε. Προκάλεσα την τύχη μου και με προκάλεσε κι αυτή. Εδώ θα δοκιμαστείς, μου είπε. Αυτό είναι το μέρος για σένα. Και η πορεία Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1164496195911861902006-11-25T23:09:00.000Z2006-11-25T23:09:55.926ZBig BangΚαι οι μέρες περνάνε γρήγορα σφιχτά πιασμένες χέρι-χέριΟμοιόμορφες, η μία πίσω από την άλλη με τις γκρίζες στολές τους.Και έρχονται τα επόμενα Χριστούγεννα που δεν έχουν να πουν τίποτα.Και κοιτάζομαι στον καθρέφτη και δε με βλέπω.Μόνο εκείνος ο άλλος υπάρχει που έχει το ίδιο όνομα με εμένα και φοράει γραβάταΔιάφανος για να μην πληγώνεται.Πόσο κοστίζει να είσαι αυτό που θες και πόσο Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1163119186964714442006-11-10T00:00:00.000Z2006-11-10T00:39:47.003ZΤέλος και αρχήΜόνο ένα μικρό σημάδι στο δεξιό καρπό απέμεινε από τις καλοκαιρινές διακοπές.Κι αυτό σιγά σιγά ξεθωριάζει.Και η γεύση από την cairipinha και του τσιγάρου στα χείλη της έσβησε.Και πέρασαν αιώνες από τότε.Οι εποχές ήρθαν και πέρασαν, η καθεμιά αφήνοντας κρυφά σημάδια.Γλύφω τις πληγές μου σαν το ζώο που πληγώθηκε.Θα κουβαλάω τους πόνους μου για πάντα μαζί μου.Ο χειμώνας είναι μπροστά Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1152972032409481022006-07-15T14:57:00.000+01:002006-07-16T10:01:45.780+01:00ByeBye bye lovebye bye happinessbye bye sweet caressI think I wanna cry...Θυμάστε που το τραγουδούσαμε τότε;Bye, αλήθειαMike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1152570052050940492006-07-10T23:05:00.000+01:002006-07-10T23:20:52.076+01:00Εεεεεεεεεεεε;Σήμερα στη δουλειά συνάντησα έναν Κύπριο. Είχε ένα μικροπρόβλημα και ήρθε να μας συμβουλευτεί. Ωραία σκέφτηκα, γιατί να μη μιλήσω Ελληνικά ύστερα από αρκετό καιρό - μου ήταν και συμπαθής. Του λέω ότι είμαι Έλληνας και παίρνει μια χαρά ο Κύπριος, τι να σας πω.Και ανοίγει το στόμα του και ναααααα τα Κυπριακά, χείμαρος. Δεν έπιανα τίποτα. Ανοιγόκλεινε το στόμα του και το μόνο που έπιαναMike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1152485394967351172006-07-09T23:43:00.000+01:002006-07-09T23:49:54.980+01:00Με λένε Ζινεντίν και σας γράφω όλουςΜάλιστα κύριε. Κατάγομαι από την Αλγερία. Ξέρω μπάλα. Είμαι ο καλύτερος και το ξέρω. Έχω χορτάσει δόξα και φώτα. Δε μου λείπει η αναγνώριση.Και όταν γουστάρω, φτύνω τα φώτα σας. Δεν υπολογίζω τις εφημερίδες σας. Δε με νιάζει τι θα πείτε για μένα. Καταστρέφω τους τίτλους σας. Δεν ζω για σας.Έτσι γούσταρα και έτσι έκανα.Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1152312962342793002006-07-07T23:46:00.000+01:002006-07-07T23:56:02.386+01:007 / 7Πάντως όταν σήμερα το πρωί μπήκα στο μετρό για τη δουλειά, κοίταξα καλά ένα γύρο. Ειδικά όταν περνούσα από το Aldgate.Θυμάμαι πέρισυ τέτοια μέρα έβγαλα το εισητήριο για Λονδίνο. Λίγο μετά που έσκασαν οι μπόμπες...Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1151867072008632852006-07-02T19:42:00.000+01:002006-07-02T20:04:32.043+01:00Θερινή Ραστώνη;Είμαι φτιαγμένος για το καλοκαίρι. Αυτήν την εποχή του χρόνου όλα είναι καλύτερα. Οι ανησυχίες λιγότερες, το φως περισσότερο, οι άνθρωποι χαλαρότεροι, ο αέρας φιλικότερος.Είμαι φτιαγμένος για τη θάλασσα. Που τόσο μου έχει λείψει τελευταία... Σας ζηλεύω όλους εσάς που έχετε τις παραλίες στα πόδια σας κι ας μην τις εκτιμάτε. Κι ας έχετε να υπομείνετε το μποτιλιάρισμα μεχρί να φτάσετεMike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1151364566259445622006-06-27T00:26:00.000+01:002006-06-27T23:26:41.503+01:00Where do they get their energy from?Αυτή τη φορά δεν πήγα στο Βρετανικό Μουσείο.Μέτρησα όμως τα πλακάκια της Oxford street σαράντα φορές (το κάθε πεζοδρόμιο)Εκατό μέτρα σε πέντε ώρες.Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1150137660156466912006-06-12T19:36:00.000+01:002006-06-12T19:41:00.180+01:00Ο Καθηγητής με τις 240 δημοσιεύσεις και τις δύο γάτεςΑπό τότε που έφτασα σε τούτη τη χώρα, δεν μπορώ να αποφύγω τις συγκρίσεις. Για τα πάντα και με τα πάντα.Πρόσφατα ήμουν καλεσμένος στο σπίτι ενός Καθηγητή του London King’s College. Καθότι δεν είμαι κανένας διάσημος ή σημαντικός άνθρωπος, θεώρησα την πρόσκληση σπουδαία τιμή αλλά και άγχος ταυτόχρονα.Ακούστε λοιπόν:Το δείπνο είχε κανονιστεί εδώ Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1149629091636492772006-06-06T22:16:00.000+01:002006-06-06T22:24:51.653+01:00Επίσκεψη στο Βρετανικό ΜουσείοΝομίζω ότι αν συνεχίσω έτσι, η επόμενη δουλειά μου θα είναι ξεναγός. Κάθε λίγο και λιγάκι να σου κάποιος φίλος ή γνωστός έρχεται και πρέπει να τον τριγυρίσω. Και να το Βρετανικό Μουσείο, και να το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, εδώ το Hyde Park, να και η Oxford Street, εδώ και τα Harvey Nichols κλπ κλπ κλπ. Το κακό είναι ότι έχω πάει σε όλα τα «βασικά» μέρη τριάντα φορές Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1149202256164912172006-06-01T23:49:00.000+01:002006-06-02T00:00:27.623+01:00Γενέθλια!Γενέθλια σήμερα. Το βρέφος blog κλείνει το μήνα.Σύντροφος σε στιγμές μοναξιάς και προβληματισμού αλλά και γέφυρα προς άλλους ενδιαφέροντες ανθρώπους με διάφορες απόψεις και αντιλήψεις.Επίσης και μέσο γνωριμίας με internetικούς φίλους που βρίσκουν ίσως ένα μικρό νόημα σε αυτό που γράφω.Ελπίζω να σας δω μια μέρα.Ευγνώμων για όλα.Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1148678179214303842006-05-26T22:14:00.000+01:002006-05-26T22:16:19.226+01:00Νομίζεις(Νομίζεις ότι) έχεις κάποιον άνθρωπο δίπλα σου.Ή τουλάχιστον όχι κυριολεκτικά δίπλα σου, αλλά μεταφορικά.Κάποιον που μπορείς να βασιστείς και να του πεις τον πόνο σου.Κάποιον που τον έχεις πολύ ψηλά στις προτεραιότητές σου.Κάποιον για τον οποίο ρυθμίζεις τη ζωή σου.Και για τον οποίον ταξιδεύεις στην Ελλάδα να τον δεις και να βρεθείς μαζί του.Κάποιον για τον οποίον αγοράζεις τις τηλεκάρτεςMike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1148345416835548832006-05-23T01:49:00.000+01:002006-05-23T01:50:16.846+01:00ΠρόβλημαΑντικειμενικό πρόβλημα στη συγγραφή blog προς το παρόν:Κρύωμα και συνεπώς:Μύτη μελιτζάνα (στο μέγεθος προστέθηκε και το χρώμα)Μύτη σε ακμή παραγωγής (μη ρωτάτε τι παράγει - ξέρετε).Μάτια κόκκινα και μικρά. Και πρησμένα σαν να έχουν φλερτάρει με τον Mike Tyson.ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ (ο πιστότερος καταναλωτής PARACETAMOL αυτές τις μέρες)Κρυάδες, γενικώς…Πονόλαιμος σα να έχω καταπιεί έναν κάκτο και Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1148162495406827612006-05-20T22:51:00.000+01:002006-05-20T23:04:36.086+01:00EUROVISION SONG CONTEST 2006Ύστερα από τη σημερινή νίκη των Φινλανδικών τεράτων...Τι να πει κανείς...Είναι πολύ φτωχά τα λόγια...Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1148072431733863182006-05-19T21:58:00.000+01:002006-05-19T22:03:33.833+01:00Τελικός Champions LeagueΓαμώ την Αrsenal, γαμώ(έστω και καθυστερημένα)Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1147809171260669162006-05-16T20:40:00.000+01:002006-05-16T20:55:17.096+01:00KILL BILL και διδάγματα για ξενιτεμένουςΈχω μια γειτόνισσα Κινέζα, τη Joyce. Η Joyce είναι φοιτήτρια σε σχολή μόδας. Κάποια στιγμή λοιπόν είχαν μια επίδειξη μόδας στη σχολή, όπου διάφορα μοντέλα φορούσαν τα ρούχα που οι φοιτητές είχαν σχεδιάσει. Καλά μέχρι εδώ.Επειδή η Joyce δεν έχει πολλούς φίλους εδώ και ο boyfriend δεν μπορούσε να έρθει στην επίδειξη εκείνη τη μέρα, μου ζητάει να τη συνοδέψω Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1147718196794645572006-05-15T19:34:00.000+01:002006-05-15T19:36:36.806+01:00ΟΚΕντάξει, το τσέκαρα, η ηλικία έγινε 36 στο profil σήμερα.Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1147642175918404162006-05-14T22:29:00.000+01:002006-05-14T22:45:23.666+01:00Beam me up Scotty...Πάντα μου άρεσαν τα πρωινά της Κυριακής - όταν δε δουλεύω εννοείται.Γαλήνη και ησυχία.Και επειδή οι παλιές συνήθειες δεν ξεχνιούνται έτσι εύκολα, ελληνικός καφές και ελληνική εφημερίδα (on line).Τίποτα δε μου ζαλίζει τα αυτιά.Μεταφορά σε άλλο τόπο και - ίσως - σε άλλο χρόνο.Σε εποχές γαλήνιων ηλιόλουστων Κυριακάτικων πρωινών,εκεί στην επαρχία,σε βραδύτερους ρυθμούς,σε πιο Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1147472740451812302006-05-12T23:24:00.000+01:002006-05-12T23:27:40.693+01:00Άντρες...Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1147388823228233732006-05-12T00:06:00.000+01:002006-05-12T00:12:03.566+01:00Ζητείται σωσίβιοΠάλι το κύμα ήρθε σήμερα.Και μαζί με αυτό όλα τα ερωτηματικάγια τις επιλογές της μισής μου ζωής.Δε βλέπω στεριά ούτε μπροστά ούτε πίσω.Και διαπιστώνω πόσο μόνος είμαι στην πραγματικότητα.Ίσως γιατί είμαι διαφορετικός,αλλά μάλλον γιατί είμαι τόσο συνηθισμένος.Απλώς θέλω να φτάσω γιατί κουράστηκα.Αυτός ο διάδρομος απογείωσης είναι μακρύς μαμά;Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1147287577545412892006-05-10T19:58:00.000+01:002006-05-12T00:15:02.780+01:00Τελικός Κυπέλλου ΕλλάδαςΓαμώ την ΑΕΚ μου γαμώMike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1147219777740972252006-05-10T01:07:00.000+01:002006-05-12T00:19:49.553+01:00Δεν είμαι ο Νίκος ΔήμουΑυτό το blog δεν προσπαθεί να είναι διαφορετικό, ούτε καν όμορφο.Δεν έχει φιλοδοξία να προσελκύσει τα βλέμματα, ούτε ιδιαίτερα σχόλια.Δεν έχει πολλά fancy χρώματα, μουσική και εικόνες και σας διαβεβαιώνω ότι ο δημιουργός του δε θα αφιερώσει καθόλου χρόνο να το εξωραίσει.Δεν έχει σκοπό να εγείρει συζητήσεις για σύγχρονα θέματα, ούτε να αποτελέσει χώρο λογοτεχνικών Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1147038751870047442006-05-07T22:42:00.000+01:002006-05-12T00:21:31.080+01:00Καλύτερα να μασάς...Έχει συμβεί άπειρες φορές στο παρελθόν αλλά κάθε φορά έχει απίστευτη πλάκα.Σήμερα το πρωί στο Μετρό με φίλο άρτι αφιχθέντα από Ελλάδα.Βλέπει χοντρή ξανθιά, τόσο κακόγουστη και άσχημη που τραβούσε τα βλέματα. Λέει μεγαλόφωνα "Θεέ μου, τι φώκια!"Και γυρίζει αυτή και του λέει σε άπταιστα Ελληνικά "Δε βλέπεις τα χάλια σου ρε μισοριξιά".Ούτε ψύλλος στο κόρφο του.Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1146919674312839902006-05-06T13:26:00.000+01:002006-05-12T00:21:56.463+01:00Βρε ουστ!Σήμερα πάλι με είπαν σπαστικό.Σπαστικό λέει που δε θέλω να βγω το βράδυ μαζί τους.Και σπαστικό που πρωί πρωί προγραμμάτιζα τι θα κάνω την υπόλοιπη μέρα και την Κυριακή. Και που κατέγραφα τα σχέδια σε σχετικό μπλοκάκι.Και που ξυπνάω το Σάββατο κατά τις 9.00 και όχι στις 12.00.Και που θα πάω για τρέξιμο μόνος μου και δε θέλω κανένα μαζί μου.Και που θέλω να μένω μόνος μου καμιά φορά.Βρε Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1146762598783771192006-05-04T17:44:00.000+01:002006-05-12T00:40:02.740+01:00Μην ειν' οι κάμποι...; Αυτό είναι που μου λείπει από την Ελλάδα. Όχι μόνο ο ήλιος, αλλά και τι κάνουμε σε μια μέρα με λιακάδα (δηλαδή περίπου κάθε μέρα)1) Την κοπανάμε από τη δουλειά νωρίς (αυτό δε σημαίνει ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή είχαμε δουλέψει σοβαρά)2) Οδηγούμε με την παρέα μας προς την παραλία (έχετε δοκιμάσει τη Συγγρού προς τη θάλασσα κατά τις 2.00;). Αν η παραλία είναι πολύ μακριά Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1146617877822419102006-05-03T01:27:00.000+01:002006-05-12T00:34:18.616+01:00Uncle Mike and his LifeΟ Μιχάλης είναι ένας από αυτούς τους μακρινούς θείους που δεν τους έχεις δει ποτέ πριν. Μόνο σε κάτι γάμους στο χωριό σε τρυφερότερη ηλικία και μόνο κανα-δυό φορές. Καμία άλλη επαφή. Ο χώρος που καταλάμβανε στο κέντρο της μνήμης στον εγκέφαλό μου ελάχιστος (και τώρα που έχω αρχίσει να φυραίνω, ακόμα μικρότερος).Αλλά εχτές το βράδυ να σου τηλεφώνημα απο μάνα. Ο θείος σου ο Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1146529692515133662006-05-02T01:00:00.000+01:002006-05-12T00:31:48.886+01:00Άντε πάλιΠω, πω άντε πίσω στη δουλειά αύριο. Αυτό είναι το κακό με τις αργίες που πέφτουν Δευτέρα: Η επιστροφή μετά από τη ρέκλα. Κι όσο προχωράει η ηλικία, τόσο ακούμε και στην αρχή της αδράνειας: μέχρι να πάρουμε μπροστά ξημερώνουμε.Θυμάμαι και τα παλιότερα: τότε στο σχολείο που επιστρέφαμε μετά από δύο εβδομάδες καθησιό το Πάσχα και έπρεπε να ξέρουμε και αυτή την προσευχή για την Ανάσταση που Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27367650.post-1146487309312631902006-05-01T13:31:00.000+01:002006-05-12T00:31:23.196+01:00Καλή Πρωτομαγιά!Καλή μέρα να ξεκινήσεις κάτι καινούριο. Blogger λοιπόν. Και να σκεφτείς ότι μέχρι πριν από λίγο δεν ήξερα καν τι είναι το blog. Χαζεύοντας όμως στο internet - πατέρα όλων των καλών και όλων των κακών - έπεσα επάνω σε μερικούς ενδιαφέροντες ανθρώπους.Πολλοί διαφορετικοί τύποι που δεν φοβούνται να εκτεθούν και να πουν αυτό που σκέφτονται. Ωραίο, πολύ ωραίο. Θέλω κι εγώ. Και να΄Mike and Lifehttp://www.blogger.com/profile/14378382837784239715noreply@blogger.com0