Friday, May 26, 2006

Νομίζεις

(Νομίζεις ότι) έχεις κάποιον άνθρωπο δίπλα σου.
Ή τουλάχιστον όχι κυριολεκτικά δίπλα σου, αλλά μεταφορικά.
Κάποιον που μπορείς να βασιστείς και να του πεις τον πόνο σου.
Κάποιον που τον έχεις πολύ ψηλά στις προτεραιότητές σου.
Κάποιον για τον οποίο ρυθμίζεις τη ζωή σου.
Και για τον οποίον ταξιδεύεις στην Ελλάδα να τον δεις και να βρεθείς μαζί του.
Κάποιον για τον οποίον αγοράζεις τις τηλεκάρτες των 20 λιρών
Και κάποιον που λες ότι το καλοκαίρι θα πάω διακοπές μαζί του.
Και για τον οποίον πιστεύεις ότι ακόμα κι αν όλα πάνε στραβά…
Έχω τουλάχιστον αυτόν…

Και ύστερα έρχεται το τηλεφώνημα
Όχι, δε συνάντησε τον τέλειο άντρα (μάλλον)
Και δε σου φόρεσε κέρατα (μάλλον)
Ούτε άλλαξε τίποτα σημαντικό στη ζωή της (μάλλον)…

Απλά έγινε αυτό που μοιραία γίνεται πάντα με τις μεγάλες αποστάσεις…
Αυτό που έζησαν πολλοί από αυτούς που αποφάσισαν να αναζητήσουν κάτι καλύτερο σε μια άλλη χώρα.

ΞΕΧΝΙΕΣΑΙ
Κατεβαίνεις ένα – ένα τα σκαλιά της σημαντικότητάς της
Χάνεις την προτεραιότητα στη σκέψη της.
Ξεθωριάζεις.
Άλλα πράγματα καταλαμβάνουν το κενό σου
Και απασχολούν το γέλιο της και το άγχος της
Άλλα τη γεμίζουν και άλλα τη ζουν.
Ακόμα κι αν ο άλλος δεν έχει εμφανιστεί ακόμα (μάλλον)…
Ξέρεις ότι…

… θα συμβεί μια μέρα
Εκείνη η ρωγμή που κουβαλούσε
Πληγή που έβραζε, σιωπή που αιμορραγούσε
Θα τον θρυμμάτιζε για πάντα πέρα ως πέρα…

4 Comments:

At 3:13 PM, Anonymous Anonymous said...

Αχ... Απο εκεινη την ημερα που διαβασα για την παρεξηγηση με τη φωτογραφια, ημουν σιγουρη ότι τα πραγματα θα κατεληγαν ετσι... Απλα περιμενα τη δημοσιοποιηση στο Blog. Φιλε μου, ότι και να σου πει κανεις θα ειναι μαλακια. Οτι "δεν πειραζει", ότι "θα το ξεπερασεις" και όλες αυτες τις παπαριες που λεμε συγκαταβατικα. Θα κλαψεις και θα πονεσεις πολυ. Πιο πολυ επειδη εισαι μακρια της και δε μπορεις να πας στο σπιτι της και να στηθεις απ εξω, να δεις τα ματια της πως αντιδρουν στη θεα σου. Μη ζητησεις συμβουλες απο κανεναν. Οποιος ξερει να ξεχωριζει μια καλη απο μια κακη συμβουλη δε χρειαζεται συμβουλες. Its more than obvious that you have that gift. Να φροντιζεις τον εαυτο σου μοναχα.
Λιανα απο Ελλαδα

 
At 12:53 AM, Blogger Mike said...

Ααααααχ Βαααχ!

 
At 1:44 AM, Anonymous yorgos said...

I AM REALLY SORRY BUT ALWAYS KEEP IN MIND THAT YOU WERE LUCKY TO HAVE BEEN ABLE TO LIVE SOMETHING SO IMPORTANT.BE GRATEFUL

CHEER UP

 
At 11:05 PM, Blogger Mike said...

I know I am lucky, and I am grateful.
Simply, there are two ways: The difficult and the more difficult. It seems that I always choose the second.
All the best to you Yorgos.

 

Post a Comment

<< Home