Tuesday, June 06, 2006

Επίσκεψη στο Βρετανικό Μουσείο

Νομίζω ότι αν συνεχίσω έτσι, η επόμενη δουλειά μου θα είναι ξεναγός. Κάθε λίγο και λιγάκι να σου κάποιος φίλος ή γνωστός έρχεται και πρέπει να τον τριγυρίσω. Και να το Βρετανικό Μουσείο, και να το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, εδώ το Hyde Park, να και η Oxford Street, εδώ και τα Harvey Nichols κλπ κλπ κλπ. Το κακό είναι ότι έχω πάει σε όλα τα «βασικά» μέρη τριάντα φορές ενώ σε άλλα που δεν είναι τόσο μεγάλοι «κράχτες» ελάχιστες ή καθόλου.

Αυτή την εβδομάδα λοιπόν είχα την ευκαιρία να ξαναεπισκευτώ το Βρετανικό Μουσείο και μάλιστα τις ίδιες γνωστές πτέρυγες – τα μάρμαρα του Παρθενώνα και τα Αιγυπτιακά. Για χιλιοστή φορά.
Όμως αυτή η φορά – οφείλω να ομολογήσω - ήταν κάπως διαφορετική. Βλέπεις ο φίλος-επισκέπτης από την Ελλάδα ήρθε διαβασμένος. Και έτοιμος για όλα. Όταν δε αντίκρισε τα «Ελγίνεια», συγκινήθηκε και μάλιστα απόρησε που δεν ένιωσα κι εγώ το ίδιο. Βάλθηκε δε να μου εξηγεί την ιστορία του Παρθενώνα και πως τα μάρμαρα κατέληξαν εδώ.

Ακούστε λοιπόν την ιστορία.

Η τύχη των μαρμάρων του Παρθενώνα ακολούθησε την ιστορία του ναού, ο οποίος υπέστη καταστροφές από πυρκαγιές, λεηλασίες, βομβαρδισμούς και μετατροπές σε χριστιανικούς ή μουσουλμανικούς ναούς. Το 2ο αιώνα μ.Χ. μια πυρκαγιά προκάλεσε σημαντικές ζημιές (μεγάλο τμήμα του ναού ήταν ξύλινο). Τέσσερις αιώνες αργότερα, περισσότερες καταστροφές προκλήθηκαν όταν το μνημείο μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό και τα κεντρικά γλυπτά του ανατολικού αετώματος αφαιρέθηκαν για να χτιστεί η κόγχη του ιερού. Επιπλέον, το 1687 μεγάλο μέρος του διακόσμου καταστράφηκε κατά το βομβαρδισμό της Ακρόπολης από το Μοροζίνι.

Τα περισσότερα όμως γλυπτά αφαιρέθηκαν από το λόρδο Έλγιν μεταξύ 1799 και 1812. Ο Έλγιν ήταν ο πρέσβυς της Μεγάλης Βρετανίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και κάνοντας χρήση του κύρους της χώρας του κατάφερε να αποσπάσει την άδεια από τις μουσουλμανικές αρχές να αφαιρέσει ορισμένα τμήματα από τον αρχαίο ναό (δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα δηλαδή)
Ξήλωσε τη ζωφόρο του Παρθενώνα, τις μετόπες, τα αετώματα, μία Καρυάτιδα και έναν κίονα του Ερεχθείου. Για όλα αυτά πλήρωσε 35.000 λίρες στους Τούρκους και στους Αθηναίους δώρισε ένα ρολόι, που στήθηκε στην αρχαία αγορά (καταξοδεύτηκε).

Αφού λοιπόν ο φίλος μου μου ανέλυσε τη σχετική ιστορία, επεκτάθηκε στη διεκδίκηση ων γλυπτών από το Ελληνικό κράτος.

Τα επιχειρήματα αυτών που θέλουν να κρατήσουν τα μάρμαρα εκεί που είναι τώρα (πρακτικά η Διεύθυνση του Βρετανικού Μουσείου, δηλαδή) υποστηρίζουν ότι εάν τα μάρμαρα επιστρέψουν στην Αθήνα κινδυνεύουν από την ατμοσφαιρική ρύπανση. Είναι βλέπετε γνωστό ότι η Πρωτεύουσά μας είναι η πιο βρώμικη ατμοσφαιρικά πόλη της Ευρώπης (μαζί με την Κωνσταντινούπολη νομίζω). Άλλωστε και το αρχικό επιχείρημα του Έλγιν ήταν παρόμοιο: ήθελε να τα διασώσει από τον αφανισμό και τους σχετικούς κινδύνους που διέτρεχαν τότε.

Να σημειωθεί ωστόσο (είπαμε, μου κουβαλήθηκε διαβασμένος) ότι σε κάτι ψηφοφορίες που έγιναν από το BBC μερικά χρόνια πριν, το Αγγλικό κοινό ψήφισε κατά 92% υπέρ της επιστροφής.

Η Ελλάδα διεκδικεί την επιστροφή των ευρημάτων για λόγους πολιτιστικής ταυτότητας.

Πρώτον επειδή η απομάκρυνση των μαρμάρων έγινε χωρίς την άδεια των Ελλήνων, καθότι η χώρα μας βρισκόταν υπό τουρκικό ζυγό. Οι Τούρκοι λίγο ή καθόλου ενδιαφέρον δεν είχαν καθότι δεν ήταν καν δικά τους. Ίσως δε είχαν και όφελος αφού απομάκρυναν ένα σύμβολο του Ελληνισμού από το προσκήνιο. Πολλοί σημερινοί Έλληνες χαρακτηρίζουν την απομάκρυνση των μαρμάρων «κλοπή».
Δεύτερον, είναι παράλογο τα μάρμαρα να βρίσκονται χιλιόμετρα μακριά από εκεί που ανήκουν και από το λαό που τα δημιούργησε. Είναι αδικία να τα επιδεικνύουν άλλοι και όχι οι Έλληνες. Τα μάρμαρα του Παρθενώνα είναι ένα από τα σύμβολα του Ελληνικού λαού. Θυμίζει αποικιοκρατία η ύπαρξή του σε άλλη χώρα από αυτήν που πραγματικά ανήκουν.
Τρίτον, μετά την κατασκευή του Μουσείου την Ακροπόλεως (θα γίνει που θα πάει…) το επιχείρημα περί ατμοσφαιρικής ρύπανσης δεν ευσταθεί καθότι ο αέρας θα καθαρίζεται καταλλήλως. Και επιπλέον τα μάρμαρα θα είναι ασφαλή πλέον καθότι θα φυλάσσονται.

Εκεί λοιπόν που άκουγα τους πύρινους λόγους του κολλητού μου ο οποίος δε μιλούσε καθόλου χαμηλόφωνα, να σου ένας τύπος ξεπροβάλλει δίπλα μας. Προφανώς είχε ακούσει για τι μιλούσαμε και θεώρησε απαραίτητο να επέμβει.
Ήταν κλασική Αγγλόφατσα και μιλούσε άπταιστα Ελληνικά, αν και με τη χαρακτηριστική προφορά.

Κατ’ αρχάς υποστήριξε υψώνοντας τη φωνή, δεν είναι κλοπή. Το τότε κράτος ερωτήθηκε και η άδεια ελήφθη. Αρμόδια όργανα που να εκπροσωπούν τους Έλληνες δεν υπήρχαν, αφού δεν υπήρχε Ελληνικό κράτος. Άρα η μεταφορά ήταν νομότυπη.

Ο δικός μου αιφνιδιάστηκε αλλά δε μίλησε.

Έπειτα, όπως είναι γνωστό,συνέχισε η Αγγλόφατσα, ήταν συνήθεια πολλοί επισκέπτες της Ακρόπολης να παίρνουν και ένα κομμάτι μάρμαρο μαζί τους για ενθύμιο. Χώρια που πολλοί Έλληνες εμπορευόταν τα μάρμαρα στην Ακρόπολη και αλλού και τα πουλούσαν στους ξένους. Κάτι που εξάλλου γίνεται και σήμερα. (Αυτό πόνεσε). Τι πιο φυσικό από έναν αρχαιολάτρη να θέλει να τα προφυλάξει. Στο Βρετανικό Μουσείο τα γλυπτά προφυλάχτηκαν για πολλά πολλά χρόνια από όλους αυτούς τους επιτήδειους.

Πολλά ξέρει αυτός σκέφτηκα – αλλά δεν το είπα φωναχτά. Στο μεταξύ, καθότι κανένας δε μιλούσε πλέον χαμηλόφωνα, διάφοροι περίεργοι άρχισαν να μαζεύονται γύρω-τριγύρω. Μερικοί έκαναν και σσσσσς! Για να σωπάσουμε. ΄Ήθελα να ανοίξει η γη και να με καταπιεί αλλά ο κολλητός μου είχε φουντώσει και κορώσει. Με δυσκολία τον κρατούσα να μην αρχίσει τον τύπο στις ψιλές. Παρόλα αυτά δεν έβλεπα και καμιά ανακρίβεια στα λόγια του. Και σα να μην έφτανε αυτό, συνέχισε ακάθεκτος.

Μετά, είπε, το περίφημο Μουσείο της Ακροπόλεως δεν έχει κατασκευαστεί ακόμα (σώωωωπα…) και επομένως τα μάρμαρα δε θα έχουν «σπίτι» εάν γυρίσουν. Θα κινδυνεύουν από τη μόλυνση διότι η Αθήνα έχει νέφος (ναι, το ήξερε και αυτό). Ενώ στο Βρετανικό Μουσείο τα μάρμαρα που είναι παγκόσμια κληρονομιά, όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες (ο φίλος μου ήταν πλέον πράσινος του και έτοιμος να τον κατασπαράξει) φυλάσσονται και προστατεύονται.
Επίσης εδώ μπορεί να τα βλέπει περισσότερος κόσμος και να θαυμάζει τον Αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό. Ενώ στην Ελλάδα θα ήταν σίγουρα πιο απομονωμένα, ιδίως τα παλαιότερα χρόνια. Και σίγουρα λιγότερο ασφαλή από το Βρετανικό Μουσείο. Να μην ξεχνάμε ακόμα ότι η Ελλάδα υπέστη Κατοχή από τα Γερμανικά στρατεύματα και ποιος ξέρει τώρα που θα βρισκόταν τα μάρμαρα αν δεν είχαν μεταφερθεί για φύλαξη εδώ (στο Βερολίνο μήπως; ή μαρμαρόσκονη από τις συμμαχικές βόμβες;).

Χμμμμμ, σκέφτηκα. Ενημερωμένος. Δεν ήξερα τι να πρωτοθαυμάσω. Τα άπταιστα Ελληνικά του ή το πόσο διαβασμένος ήταν για το θέμα. Ο δε φίλος μου (που είναι και φιλόλογος τρομάρα του) είχε γουρλώσει τα μάτια και τον κοίταζε προσπαθώντας να εντοπίσει κατά που βρισκόταν η καρωτίδα του. Δεν κρατήθηκε και τον διέκοψε:

Ναι, τόσο καλά τα συντηρούσαν τα Ελγίνεια («Ελγίνεια», όχι «μάρμαρα» ή «γλυπτά» παρακαλώ. Θα μας απελάσουν, σκέφτηκα. Τώρα που αρχίζει και στρώνει και η δουλειά…) που προσπάθησαν να ξύσουν το φυσικό χρώμα, νομίζοντας ότι τα αγάλματα ήταν λευκά. Τόσο σχετικοί. Και προκάλεσαν ζημιές σε τουλάχιστον τέσσερα κομμάτια. Συνέβη το 1938-9 και το Μουσείο το έκρυβε 60 χρόνια! Για τι «φύλαξη» και «προστασία» μιλάμε; Σα δε ντρέπονται…

Είχε γίνει εκτός εαυτού πλέον και άρχισα να του τραβάω το μανίκι να ησυχάσει. Αλλά συνέχισε απτόητος υπερκαλύπτοντας με τη φωνή του τον άλλον που τόλμησε να προσπαθήσει να απαντήσει.

Μα είναι φυσικό να μη θέλετε να δώσετε τίποτα πίσω, Δε θα μείνει τίποτα εδώ. Αν δώσετε τα Ελληνικά στους Έλληνες, τα Αιγυπτιακά στους Αιγυπτίους, τα Βαβυλωνιακά στους Βαβυλώνιους (υπάρχουν ακόμη Βαβυλώνιοι;) και τα Ρωμαϊκά στους Ρωμαίους δε θα μείνει τίποτα εδώ. Θα κοιτάτε τους τοίχους.

Και καθώς ο υπεύθυνος του Μουσείου πλέον τον τραβούσε προς την έξοδο ("Follow me please sir") και εγώ ακολουθούσα σκυφτός και πατζαρόχρους, πέταξε και το τελειωτικό:

Εμείς θέλετε να σας πάρουμε το Big Ben;

Δε γύρισα να κοιτάξω πίσω. Η όλη κουβέντα με είχε όμως προβληματίσει. Βρε μπας και μας έκαναν χάρη τόσα χρόνια και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι; Αφού ούτε ένα απλό μουσείο δε μπορούμε να φτιάξουμε, θα μπορέσουμε να τα φυλάξουμε και να τα συντηρήσουμε όπως πρέπει; Και πώς τα ζητάμε τώρα πίσω, ύστερα από τόσα χρόνια; Είναι εύκολο για ένα ιστορικό Μουσείο να πει ξαφνικά μια μέρα «εντάξει δεν πειράζει, ελάτε να πάρετε τα καλύτερα κομμάτια μας, αυτά που μας έκαναν διάσημους και που δέχονται τους περισσότερους επισκέπτες κι αφήστε μας μπουκάλες»; Δεν τα πρυφύλαξαν από ύποπτες αγοροπωλησίες για σχεδόν δύο αιώνες; Κι άλλα πολλά πολλά ερωτήματα.

Ξέρω πάντως ότι ο επόμενος φίλος που θα έρθει από την Ελλάδα θα επισκεφτεί το Βρετανικό Μουσείο μόνος του.

9 Comments:

At 1:30 AM, Anonymous yorgos said...

Λόγω της ιδιαιτερότητας του θέματος σήμερα θα γραψω στα Ελληνικά - αν και τα μπινελίκια μου βγαινουν άνετα και σε άλλες γλώσσες.Δεν πάσχω από κανενός είδους ξενοφοβία και τους Αγγλους τους πάω ακόμα περισσότερο αφού πάντα στάθηκαν σπαθί απέναντι μου.ΑΛΛΑ αυτό δεν σημαίνει ότι καταπίνονται και εύκολα τα "κατορθώματα¨των διαφόρων λόρδων - μη χέσω. Ακόμη να ξεκαθαρίσω αμέσως - για να μην έχουμε παρεξηγήσεις - ότι ο εθνικισμός και τα συναφή ακραία μου προκαλούν αηδία, χωρίς αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάω την πατρίδα μου. Και δεν μπορώ να κρύψω ότι συγκινήθηκα βλέποντας τα Μάρμαρα- πράγμα που δεν μου είχε συμβεί ποτέ ως τότε στην Ελλάδα.Επιπλέον τότε κατάλαβα γιατί η Μελίνα αγωνίστηκε τόσο πολύ για την επιστροφή τους. Πρώτο σχόλιo:το 2000 που πρωτοεπισκέφτηκα το Βρετανικο Μουσείο κατατρόμαξα από την ωμότητα και τη βαρβαρότητα του Λόρδου. Αυτό δεν ήταν απλή κλοπή, εδώ μιλάμε για ξερίζωμα και σοβαρή καταστροφή των Μαρμάρων.Η πρώτη εικόνα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν αυτή ενός ανθρώπου που υφισταται ακρωτηριασμό.Τα έχεις δει περισσότερες φορές από εμένα και μπορείς να το καταλάβεις καλύτερα. Δεύτερον: ποιός του είπε του ενημερωμένου Αγγλου ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα? Καλά τα προσχήματα περί διάσωσης, φύλαξης και προστασίας αλλά οι δεξιώσεις και τα δείπνα στις συγκεκριμένες αίθουσες μόνο αυτά δεν προσφέρουν. Τρίτον:ΦΥΣΙΚΑ βρίσκουν και τα κάνουν αφού ο ΕΛΛΗΝΑΡΑΣ του σήμερα δεν συγκινείται από σημαντικότερα πράγματα, για τα Μάρμαρα θα συγκινηθεί??- ΕΚΤΟΣ κι αν βγάλει καμια καλή μίζα. Εχει κάποια δίκαια ο ενημερωμένος Αγγλος γιατί εδώ κυβερνώντες και κυβερνώμενοι πάσχουν από οξύτατη γαιδουρια αλλά ΝΑ ΤΟ ΘΥΜΑΤΑΙ ΠΩΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΥΚΛΟΥΣ ΚΑΝΕΙ. Για να μην του πω ότι το Λορδο του πάντα θα τον αποκαλούν "ο καρακλεφταράς Ελγιν". Τυχαία πάντως πριν από δυο χρόνια ανακάλυψα ότι το ρολόι της πολης μας -Λιβαδειά - ήταν δική του δωρεά πράγμα που σημαίνει ότι ο μάγκας πρέπει να είχε επεκτείνει τις δραστηριότητες του και στη Βοιωτία, (ισως και Δελφους?). Και τέλος με ενοχλεί που αφού τα "αγόρασαν" και αρνούνται να τα επιστρέψουν μας τη λένε κι από πάνω. Για μαζευτείτε!!!!
Ταπεινά ζητώ συγνώμη αν σε ζάλισα και ελπίζω κι εγώ να σε δω κάποια μέρα.

 
At 6:06 PM, Anonymous Λιανα απο Ελλαδα said...

Ευτυχως που δεν ημουν εγω εκει και ηταν ο φιλος σου γιατι εμενα δε θα καταφερνες να με συγκρατησεις... Θα τον ειχα δειρει το μαλακα. Συγνωμη αλλα τα παιρνω με τετοιου ειδους παπαριες. Εκτος απο τα μπινελικια δεν εχω τιποτε άλλο να προσθεσω. Τα ειπε όλα ο yorgos.
Υ.Γ. Ελπιζω να εισαι καλυτερα...

 
At 7:13 PM, Blogger Mike said...

Ουαου! Φωτιά και λάβρα είστε και οι δύο.
Σίγουρα τα μάρμαρα ανήκουν στην Ελλάδα και εκεί πρέπει να γυρίσουν.
Είχε πει όμως πρόσφατα κάποιος Έλληνας και δε μπορώ παρά να συμφωνήσω απόλυτα: "Οι (σύγχρονοι)Έλληνες: Ανάξιοι συνεχιστές ενός λαμπρού παρελθόντος".
Από την άλλη βέβαια δεν πιστεύω ότι και οι Άγγλοι και πολλοί άλλοι ισχυροί σήμερα λαοί είναι άγιοι: Έκαναν άδικους πολέμους, κατέστρεψαν, έκλεψαν. Επειδή όμως η ιστορία γράφεται από τους ισχυρούς, ποτέ δε θα μάθουμε όλη την αλήθεια.

 
At 5:42 PM, Anonymous the wise Aineolach said...

to exw skeftei ki egw polles fores to thema.klinw elafra pros th mh epistrofh, kuriws epeidh menw edw 6 xronia ki opote katebainw ellada frittw kathe fora me toys neoellhnes. tetoioi poy maste/exoyme ginei, den mas axizoun kai polla pia,dustuxws.

 
At 11:31 AM, Blogger Mike said...

Wise aineolach, δεν ξέρω.
Νομίζω ότι όσο και ανεπαρκείς να είμαστε, τα μάρμαρα ανήκουν εκεί που δημιουργήθηκαν.
Ούτε εγώ πάντως δεν πάω τον κλασικό Νεο-Ελληνάρα

 
At 7:43 PM, Anonymous yorgos said...

Και ζειτε και στην άλλη άκρη της Ευρώπης. Τι να πούμε κι εμεις που τον Ελληνάρα τον ζούμε καθημερινά και σε όλο του το μεγαλείο. Μike όλα καλά?

 
At 10:27 PM, Blogger Mike said...

Όλα καλά εδώ Yorgos.
Λίγο ζέστη παραπάνω (ξέρω ότι εσείς είχατε βροχή και κρύο) αλλά έχουμε πει ο καιρός έχει τρελαθεί. Ή μάλλον τον τρελάναμε.
Κανένα μπανάκι εκεί στην πατρίδα;
Κανένα νησάκι παίζει;
(ΖΗΛΕΥΩ ΤΡΕΛΑ).
Όσο για τα μάρμαρα, ευτυχώς δεν είναι ευπαθή στη ζέστη

 
At 2:09 AM, Anonymous Luc said...

Λίγο επιγραμματικά σχετικά με τα επιχειρήματα του Άγγλου:

1:"Το τότε κράτος ερωτήθηκε και η άδεια ελήφθη. Αρμόδια όργανα που να εκπροσωπούν τους Έλληνες δεν υπήρχαν, αφού δεν υπήρχε Ελληνικό κράτος. Άρα η μεταφορά ήταν νομότυπη."

Η χώρα βρίσκονταν υπό ξένη κατοχή, οπότε καμία άδεια δεν μπορεί να θεωρηθεί νομότυπη. Ας σκεφτούμε μια περίπτωση κατάληψης της Αγγλίας από την Γαλλία: Θα είχαν διακίωμα οι γάλλοι να μεταφέρουν το Stonehenge στο Λούβρο "για να γίνει κτήμα της ανθρωπότητας" και "να συντηρηθεί καλύτερα". Εκτός αυτού το φιρμάνι που εξέδωσε ο σουλτάνος δεν ενέκρινε την μεταφορά πρωτότυπων γλυπτών παρά την αντιγραφή και κατασκευή εκμαγείων από τα ήδη βρισκόμενα στο έδαφος. Το τί έγινε εξηγείται από τα μπαξίσια του Έλγιν στους τούρκους

2."...πολλοί Έλληνες εμπορευόταν τα μάρμαρα στην Ακρόπολη και αλλού και τα πουλούσαν στους ξένους. Κάτι που εξάλλου γίνεται και σήμερα. (Αυτό πόνεσε)..."

Η ακρόπολη ήταν τουρκικό οχυρό και ώς εκ τούτου οι έλληνες δεν είχαν καμία απολύτως πρόσβαση στον χώρο από τον μεσαίωναι και ύστερα. Η αρχαιοκαπηλία ήταν κάτι το φυσικό σε μία χώρα ως επι το πλείστον απαίδευτη και φτωχή. Όσο για το τί γίνεται σήμερα,θα μπορούσες να του πείς πως η Αγγλία είναι μια από τις χώρες που δέν έχει επικυρώσει την διεθνή σύμβαση για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και την αποτροπή της παράνομης διακίνησης αρχαιοτήτων. Και ναί μεν μπορεί η ελλάδα να είναι χώρα "πηγή" αλλά η αγγλία απότελέι βασικό σταθμό στην διαδικασία του "ξεπλύματος" (βλέπε υπόθεση symes).

3.To μουσείο ακροπόλεως, έστω και αργά, χτίζεται και σε ένα χρόνο θα εκθέτει με πρωτοποριακό τρόπο τα στην αθήνα υπάρχοντα γλυπτά του παρθενώνα, σε αντίθεση με την απαρχαιωμένη έκθεση του βρετανικού μουσείου, που δεν καταλαβαίνεις τί βρισκόταν που. Πέρα από αυτό, τα γλυπτά υπέστησαν μεγάλη ζημιά από το στοίβαγμά τους στην αυλή του έλγιν στο Λονδίνο επί 15 χρόνια πρίν καταφέρει να τα πουλήσει στο Βρετανικό. Εξάλλου δεν μπορεί να ξεχαστεί πως η ζημιά που τους έκαναν καθαρίζοντας τα (και δεν περιορίσθηκαν σε 4: ολόκληρη η ζωφόρος, οι μετόπες και τμήματα των αετωματικών ξυσθηκαν για να "λάμψει" το μάρμαρο), διαστρέβλωσε την εικόνα που σχημάτισαν για τα γλυπτά πολλοί ερευνητές που πίστευαν οτι εξέταζαν ανέγγιχτα έργα. Όσο για τους βομβαρδισμούς, η Αθήνα, σε αντίθεση με το Λονδίνο, Δεν βομβαρδίσθηκε ποτέ (όπως και η Ρώμη) στο πλαίσιο συνθήκης για την προστασία των πόλεων αυτών. Σχετικά με την γερμανική κατοχή, αυτή ήταν μάλλον αναίμακτη για τα μνημεία. Αντίθετα, υποάρχουν φωτογραφίες από την περίοδο της απελευθέρωσης και του εμφυλίου που δείχνουν άγγλους λοχίες ανεβασμένους σε κολλοσικά γλυπτά αλόγων από την ακρόπολη, την προστασια της οποίας είχαν αναλάβει. Και όσο για την "προστασία και την διαφύλαξη της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομίας" δεν έχουν παρα να θυμηθούν την καταστροφή που προκάλεσαν με τον βομβαρδισμό της Δρέσδης και του Βερολίνου και την συνακόλουθη καταστροφή σε μουσεία και πινακοθήκες.

Αυτα...

 
At 3:58 AM, Blogger disa said...

徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信社,徵信,徵信社,尋人,偵探,偵探社,徵才,私家偵探,徵信,徵信社,徵信公司,抓猴,出軌,背叛,婚姻,劈腿,感情,第三者,婚外情,一夜情,小老婆,外遇,商標,市場調查,公平交易法,抓姦,債務,債務協商,應收帳款,詐欺,離婚,監護權,法律諮詢,法律常識,離婚諮詢,錄音,找人,追蹤器,GPS,徵信,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信社,徵信,徵信社,尋人,偵探,偵探社,徵才,私家偵探,徵信,徵信社,徵信公司,抓猴,出軌,背叛,婚姻,劈腿

 

Post a Comment

<< Home